Gelden de regels voor cosmeticaclaims ook in webshops en op social media?

Ja. Artikel 1 van Verordening (EU) nr. 655/2013 bepaalt dat de gemeenschappelijke criteria gelden voor elke claim, ongeacht het medium of het type marketinginstrument. Dat omvat teksten, namen, merken, beelden en andere tekens. Een claim op een productpagina, in een marktplaatsfeed of in een advertentie moet dus net zo goed onderbouwd zijn als een claim op de verpakking.

Welke etiketinformatie moet bij cosmetica in het Nederlands?

Volgens artikel 3, lid 2, van het Warenwetbesluit cosmetische producten 2011 staan de nominale inhoud, de houdbaarheid, de voorzorgsmaatregelen en de functie uit artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1223/2009 in ieder geval in het Nederlands. Dat geldt ook voor informatie op een bijsluiter of label bij kleine verpakkingen. De ingrediëntenlijst valt niet onder deze taaleis en gebruikt de gemeenschappelijke benamingen.

Welke instantie houdt in Nederland toezicht op cosmetica?

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) houdt toezicht op de naleving van de cosmeticaregels, behandelt meldingen van consumenten, bijvoorbeeld over allergische reacties, en publiceert een checklist voor de etikettering. Bedrijven die een onveilig cosmetisch product ontdekken, zijn verplicht dat te melden. De regels zelf komen uit Verordening (EG) nr. 1223/2009 en het Warenwetbesluit cosmetische producten 2011.

Claims en etikettering van cosmetica online

Q: Mag je 'niet op dieren getest' op cosmetica zetten?

Alleen onder de voorwaarde van artikel 20, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1223/2009. De fabrikant en zijn leveranciers mogen dan geen dierproeven hebben uitgevoerd of laten uitvoeren op het eindproduct, het prototype of de ingrediënten. Ook mogen ze geen ingrediënten gebruiken die anderen voor de ontwikkeling van nieuwe cosmetica op dieren hebben getest. Leg dit vast als claim met bewijs.

Claims over cosmetica moeten voldoen aan de zes gemeenschappelijke criteria van Verordening (EU) nr. 655/2013, en die gelden in elk medium, dus ook in je webshop, je marktplaatsfeeds en je advertenties. In een PIM-systeem (Product Information Management) beheer je claims daarom als goedgekeurde tekstblokken met een verwijzing naar het bewijs. De etiketteringsplicht staat in artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1223/2009, en in Nederland vraagt het Warenwetbesluit cosmetische producten 2011 een deel van die informatie in het Nederlands. De NVWA houdt toezicht.

Dit artikel vertaalt die regels naar velden, workflows en kanaalexports. Het is algemene informatie en geen juridisch advies.

Wat zegt de Cosmeticaverordening over claims?

Artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1223/2009 is de basisregel. Bij etikettering, het aanbieden en de reclame voor cosmetica mag je met teksten, namen, merken, afbeeldingen of andere tekens niet suggereren dat een product eigenschappen of functies heeft die het niet heeft. Artikel 20, lid 3, regelt de claim dat er geen dierproeven zijn gedaan. Die mag je alleen gebruiken als de fabrikant en zijn leveranciers geen dierproeven hebben uitgevoerd of laten uitvoeren op het eindproduct, het prototype of de ingrediënten, en geen ingrediënten gebruiken die anderen voor nieuwe cosmetica op dieren hebben getest.

Het bewijs voor een claim hoort in het productinformatiedossier. Artikel 11, lid 2, noemt het bewijs van de geclaimde werking als onderdeel, waar dat gerechtvaardigd is. Meer over dat dossier lees je bij CPNP-notificatie en het productinformatiedossier.

Welke zes criteria stelt Verordening (EU) nr. 655/2013?

Verordening (EU) nr. 655/2013 van 10 juli 2013 is van toepassing sinds 11 juli 2013. Artikel 1 bepaalt dat ze geldt voor claims in de vorm van teksten, namen, merken, afbeeldingen en andere tekens, ongeacht het medium of het type marketinginstrument. Artikel 2 legt de verantwoordelijkheid bij de verantwoordelijke persoon: die zorgt dat de formulering voldoet aan de criteria en overeenkomt met het bewijs in het dossier. De verordening schrijft geen formuleringen voor; volgens overweging 7 is dat ook de bedoeling.

Criterium	Kern uit de bijlage	Wat je in PIM vastlegt
1. Wettelijke conformiteit	Geen suggestie van goedkeuring door een autoriteit; geen claim op iets wat de wet al verplicht	Blokkadelijst met verboden formuleringen
2. Waarheidsgetrouwheid	Een geclaimd ingrediënt is doelbewust aanwezig	Koppeling tussen claim en ingrediënt in de receptuur
3. Onderbouwing	Toereikend en verifieerbaar bewijs, passend bij de claim	Verwijzing naar studie in het dossier
4. Eerlijkheid	Geen werking die verder gaat dan het bewijs; geen uniek voordeel als vergelijkbare producten het ook hebben	Beoordelingsstap door regulatory
5. Billijkheid	Objectief, geen kleinering van concurrenten of legaal gebruikte ingrediënten	Redactionele richtlijn
6. Geïnformeerde besluitvorming	Duidelijk en begrijpelijk voor de gemiddelde eindgebruiker	Taalcontrole per markt

Criterium 1.3 raakt een veelgebruikte praktijk: een claim die alleen benadrukt dat een product aan de wettelijke minimumeisen voldoet, is niet toegestaan. De Europese Commissie publiceerde daarnaast een Technical Document on cosmetic claims (versie van 3 juli 2017) met nadere uitwerking. Raadpleeg dat document zelf voor de details.

Hoe beheer je claims in een PIM-systeem?

Werk met een claimbibliotheek. Elke claim is een eigen object met een vaste formulering per taal, een status, een beoordelaar, een datum en een verwijzing naar het bewijs. Productmanagers kiezen claims uit die bibliotheek en typen ze niet zelf in een vrij tekstveld. Zo kan een claim alleen naar een kanaal als hij de status "goedgekeurd" heeft.

Voorbeeld: een Nederlands merk voor haarverzorging wil voor een nieuwe shampoo de claim "48 uur volume" gebruiken. Marketing vraagt de claim aan in het PIM-systeem. Regulatory koppelt de consumententest uit het productinformatiedossier, controleert of de testopzet bij het product en de claim past en zet de claim op "goedgekeurd" voor Nederlands en Frans. Pas daarna verschijnt de claim in de webshopfeed en de bol-export. Verandert de receptuur, dan zet het PIM-systeem de claim automatisch terug naar "te beoordelen". De claim en het scenario zijn fictief.

Twee regels voorkomen de meeste fouten:

Ingrediëntclaims. Claimt een product een ingrediënt, zoals "met hyaluronzuur", dan controleert een validatieregel of dat ingrediënt in de receptuur staat (criterium 2.1). De koppeling met de ingrediëntenlijst in PIM maakt dat automatisch.
Afgeleide teksten. Productbeschrijvingen, bullets en AI-gegenereerde teksten bevatten vaak impliciete claims. Laat elke gepubliceerde tekst door dezelfde beoordeling gaan als expliciete claims. Hoe je conversiegerichte productcontent schrijft binnen zulke kaders, lees je bij productcontent optimaliseren.

Welke etiketinformatie moet in het Nederlands?

Artikel 19, lid 1, van de Cosmeticaverordening noemt de verplichte vermeldingen op recipiënt en verpakking: naam en adres van de verantwoordelijke persoon, nominale inhoud, minimale houdbaarheidsdatum, voorzorgsmaatregelen, partijnummer, functie en de ingrediëntenlijst. Artikel 19, lid 5, laat de taal van de inhoud, houdbaarheid, voorzorgen en functie over aan de lidstaten.

In Nederland regelt artikel 3, lid 2, van het Warenwetbesluit cosmetische producten 2011 dat die vermeldingen, plus de informatie op bijsluiters of labels bij kleine verpakkingen, in ieder geval in het Nederlands staan. De ingrediëntenlijst valt daar niet onder. De NVWA-checklist voegt toe dat je bij een houdbaarheid van meer dan 30 maanden aangeeft hoelang het product na openen bruikbaar is, met het symbool van het open potje, en dat je het land van productie vermeldt als het product buiten de EU is gemaakt. Een distributeur controleert volgens artikel 6, lid 2, van de verordening of aan de taaleisen is voldaan.

Voor je datamodel betekent dit: maak de velden functie, gebruiksaanwijzing, waarschuwingen, inhoud en periode na openen verplicht per taal per doelmarkt. Algemene uitleg over vertaalworkflows staat bij meertalige productdata beheren.

Welke productinformatie toon je online?

Artikel 19 van de Cosmeticaverordening richt zich op recipiënt en verpakking. Voor online verkoop is ook Verordening (EU) 2023/988, de GPSR, van belang. Artikel 19 daarvan vraagt bij verkoop op afstand onder meer de gegevens van de fabrikant met post- en e-mailadres, een verantwoordelijke persoon als de fabrikant buiten de EU zit, een productafbeelding en waarschuwingen in een voor de consument begrijpelijke taal. Artikel 2, lid 1, van de GPSR regelt welke delen gelden voor producten met eigen EU-wetgeving; artikel 19 valt in afdeling 2 van hoofdstuk III, die in die uitzonderingen niet wordt genoemd. Laat de toepassing op jouw assortiment juridisch toetsen.

Praktisch komt het neer op één set data voor verpakking en productpagina: ingrediëntenlijst, waarschuwingen, inhoud, verantwoordelijke persoon en goedgekeurde claims. Voor marktplaatsen breng je die velden in kaart per kanaal, zoals beschreven bij marktplaatsintegratie. De bredere context van productveiligheid staat op GPSR en productveiligheidsinformatie.

Welke rol heeft de NVWA?

De NVWA houdt in Nederland toezicht op de naleving van de cosmeticaregels en behandelt meldingen van consumenten, bijvoorbeeld over allergische reacties. Volgens de NVWA moet ook een distributeur erop letten dat het etiket aan de wettelijke regels voldoet. Het melden van onveilige producten is verplicht. Het volledige brancheoverzicht vind je op PIM voor cosmetica.

Belangrijkste punten

Verordening (EU) nr. 655/2013 geldt voor elke claim, ongeacht het medium; ook productteksten en feeds vallen eronder.
Beheer claims als goedgekeurde objecten met een verwijzing naar het bewijs in het productinformatiedossier.
In Nederland staan inhoud, houdbaarheid, voorzorgen en functie in ieder geval in het Nederlands (Warenwetbesluit cosmetische producten 2011, artikel 3, lid 2).
Een receptuurwijziging zet gekoppelde claims automatisch terug naar beoordeling.
De NVWA is de Nederlandse toezichthouder voor cosmetica.

Claims en etikettering van cosmetica online

Kort antwoord